Begrijp de behandelingen

Alle personen met een contractuur van Dupuytren moeten een individuele evaluatie krijgen inzake de beste behandeling. Uw arts zal de verschillende behandelingsopties met u bespreken. Hij of zij zal u meer informatie geven en u adviseren over de meest geschikte behandelingsoptie voor u.

Chirurgische ingrepen

Afhankelijk van de procedure worden de chirurgische ingrepen uitgevoerd door middel van lokale of algemene verdoving en kunnen in een dagbehandeling worden gedaan, soms zonder dat de patiënt in het ziekenhuis hoeft te blijven.

Fasciëctomie

Deze behandelingsoptie omvat chirurgie waarbij de volledige streng wordt verwijderd (in plaats van een incisie).1,2

De streng kan op drie mogelijke manieren worden verwijderd

  • Selectieve fasciëctomie, het getroffen weefsel (de streng) wordt verwijderd, de wond wordt gehecht en verzorgd.
  • Radicale fasciëctomie: alle bindweefsel wordt verwijderd, de wond wordt dan gehecht en verzorgd
  • Dermofasciëctomie: alle bindweefsel (inclusief de huid) wordt verwijderd en de wond wordt dan gedicht met een huidtransplantaat.

Fasciotomie

Bij deze procedure wordt een chirurgische snede, een incisie genaamd, in de hand gemaakt. Een chirurg gebruikt dan een scalpel om de streng te snijden. Daarna wordt de wond gehecht en verzorgd. Deze procedure wordt gewoonlijk onder lokale verdoving uitgevoerd tijdens een dagbehandeling zonder opname in het ziekenhuis.1

 

Begrijp de behandelingen

 

Bronnen:

  1. Townley WA et al. BMJ. 2006;332:397-400.
  2. Armstrong et al. J Bone Joint Surg [Br] 2000;82-B:90-4.
  3. Arkkila PE, et al. J Reumato. 1997;24:153-9.

 


 

Niet-chirurgisch

Er werden gedurende de jaren veel niet-chirurgische behandelingen gebruikt voor de ziekte van Dupuytren: radiotherapie, echografie, steroïden, interferon, geneesmiddelen tegen jicht, dimethylsulfoxide en vitamine E-crème. Er bestaat slechts beperkt of onduidelijk bewijs dat deze werken.

Hieronder vindt u een overzicht van de niet-chirurgische behandelingen die een wetenschappelijk bewezen effect hebben voor de behandeling van de ziekte van Dupuytren.

Therapie met intralesionale injecties1

Een intralesionale behandeling werkt door het rechtstreeks inspuiten van een collageen afbrekend enzym in een lichaamsdeel dat is aangetast door een ziekte (een laesie genaamd). In het geval van de ziekte van Dupuytren is dit de streng die de kromming van de vingers veroorzaakt. De stof die wordt gebruikt in een intralesionale behandeling kan het collageen oplossen om de streng af te breken. Eén tot drie dagen na de injectie volgt een procedure  waarbij de vinger wordt uitgestrekt door de arts, waarbij de streng breekt. In sommige gevallen breekt de streng vanzelf, waardoor de procedure van het uitstrekken niet nodig is. Voor deze behandeling hoeft u niet in het ziekenhuis te blijven.
 

Niet-chirurgisch

 

Een MCP-gewricht, of metacarpofalangeaal gewricht. Deze zijn de gewrichten die zich net onder de vingers bevinden. Het is vaak de ringvinger die getroffen wordt door een streng van Dupuytren, zoals getoond op de afbeelding links. De afbeelding hierboven toont een streng van Dupuytren in een MCP-gewricht dat werd behandeld met een intralesionale behandeling.

Percutane naaldfasciotomie2

Bij deze techniek wordt een naald gebruikt om de streng door te snijden. De naald wordt in de palm of de vingers gebracht om het weefsel in de palm door te snijden (incisie). Er wordt in de streng van Dupuytren gesneden door de naald in een zaagbeweging te bewegen. Deze beweging wordt verschillende keren herhaald. Het doel is om de streng te breken zodat de vinger kan worden gestrekt. Deze techniek kan onder lokale verdoving worden uitgevoerd en eventueel in een dagbehandeling of in de artsenpraktijk worden uitgevoerd, zonder verblijf in het ziekenhuis.

Elke behandeling heeft andere bijwerking. Chirurgie vergt gewoonlijk een langere rehabilitatieperiode dan niet-invasieve behandelingsopties. En hoewel alle behandelingen de contractuur kunnen verbeteren, kan geen enkele de ziekte genezen. De contractuur kan ook opnieuw voorvallen in de toekomst.

Bronnen:

  1. Hurst LC et al. N Engl J Med. 2009;361:968–979.
  2. Diaz et al. Hand Clin. 2014;33-38.

 


 

Na de behandeling

De contracturen kunnen in de toekomst terugkomen en verdere behandeling vereisen. Hoelang dit duurt verschilt van persoon tot persoon en hangt af van het stadium en de ernst van de contractuur, de voorafgaande behandeling en hoe goed deze heeft gewerkt.

Als de contractuur terugkomt, zal uw arts u advies geven over wat de meest geschikte behandeling is.

Als u in het verleden reeds werd behandeld voor de ziekte van Dupuytren en vermoedt dat de contracturen zouden kunnen terugkomen, dan kunt u dit met uw arts bespreken.
 

Na de behandeling

 

Behandeling

Begrijp de behandelingen

Alle personen met een contractuur van Dupuytren moeten een individuele evaluatie krijgen inzake de beste behandeling. Uw arts zal de verschillende behandelingsopties met u bespreken. Hij of zij zal u meer informatie geven en u adviseren over de meest geschikte behandelingsoptie voor u.

Chirurgische ingrepen

Afhankelijk van de procedure worden de chirurgische ingrepen uitgevoerd door middel van lokale of algemene verdoving en kunnen in een dagbehandeling worden gedaan, soms zonder dat de patiënt in het ziekenhuis hoeft te blijven.

Fasciëctomie

Deze behandelingsoptie omvat chirurgie waarbij de volledige streng wordt verwijderd (in plaats van een incisie).1,2

De streng kan op drie mogelijke manieren worden verwijderd

  • Selectieve fasciëctomie, het getroffen weefsel (de streng) wordt verwijderd, de wond wordt gehecht en verzorgd.
  • Radicale fasciëctomie: alle bindweefsel wordt verwijderd, de wond wordt dan gehecht en verzorgd
  • Dermofasciëctomie: alle bindweefsel (inclusief de huid) wordt verwijderd en de wond wordt dan gedicht met een huidtransplantaat.

Fasciotomie

Bij deze procedure wordt een chirurgische snede, een incisie genaamd, in de hand gemaakt. Een chirurg gebruikt dan een scalpel om de streng te snijden. Daarna wordt de wond gehecht en verzorgd. Deze procedure wordt gewoonlijk onder lokale verdoving uitgevoerd tijdens een dagbehandeling zonder opname in het ziekenhuis.1

 

Begrijp de behandelingen

 

Bronnen:

  1. Townley WA et al. BMJ. 2006;332:397-400.
  2. Armstrong et al. J Bone Joint Surg [Br] 2000;82-B:90-4.
  3. Arkkila PE, et al. J Reumato. 1997;24:153-9.

 


 

Niet-chirurgisch

Er werden gedurende de jaren veel niet-chirurgische behandelingen gebruikt voor de ziekte van Dupuytren: radiotherapie, echografie, steroïden, interferon, geneesmiddelen tegen jicht, dimethylsulfoxide en vitamine E-crème. Er bestaat slechts beperkt of onduidelijk bewijs dat deze werken.

Hieronder vindt u een overzicht van de niet-chirurgische behandelingen die een wetenschappelijk bewezen effect hebben voor de behandeling van de ziekte van Dupuytren.

Therapie met intralesionale injecties1

Een intralesionale behandeling werkt door het rechtstreeks inspuiten van een collageen afbrekend enzym in een lichaamsdeel dat is aangetast door een ziekte (een laesie genaamd). In het geval van de ziekte van Dupuytren is dit de streng die de kromming van de vingers veroorzaakt. De stof die wordt gebruikt in een intralesionale behandeling kan het collageen oplossen om de streng af te breken. Eén tot drie dagen na de injectie volgt een procedure  waarbij de vinger wordt uitgestrekt door de arts, waarbij de streng breekt. In sommige gevallen breekt de streng vanzelf, waardoor de procedure van het uitstrekken niet nodig is. Voor deze behandeling hoeft u niet in het ziekenhuis te blijven.
 

Niet-chirurgisch

 

Een MCP-gewricht, of metacarpofalangeaal gewricht. Deze zijn de gewrichten die zich net onder de vingers bevinden. Het is vaak de ringvinger die getroffen wordt door een streng van Dupuytren, zoals getoond op de afbeelding links. De afbeelding hierboven toont een streng van Dupuytren in een MCP-gewricht dat werd behandeld met een intralesionale behandeling.

Percutane naaldfasciotomie2

Bij deze techniek wordt een naald gebruikt om de streng door te snijden. De naald wordt in de palm of de vingers gebracht om het weefsel in de palm door te snijden (incisie). Er wordt in de streng van Dupuytren gesneden door de naald in een zaagbeweging te bewegen. Deze beweging wordt verschillende keren herhaald. Het doel is om de streng te breken zodat de vinger kan worden gestrekt. Deze techniek kan onder lokale verdoving worden uitgevoerd en eventueel in een dagbehandeling of in de artsenpraktijk worden uitgevoerd, zonder verblijf in het ziekenhuis.

Elke behandeling heeft andere bijwerking. Chirurgie vergt gewoonlijk een langere rehabilitatieperiode dan niet-invasieve behandelingsopties. En hoewel alle behandelingen de contractuur kunnen verbeteren, kan geen enkele de ziekte genezen. De contractuur kan ook opnieuw voorvallen in de toekomst.

Bronnen:

  1. Hurst LC et al. N Engl J Med. 2009;361:968–979.
  2. Diaz et al. Hand Clin. 2014;33-38.

 


 

Na de behandeling

De contracturen kunnen in de toekomst terugkomen en verdere behandeling vereisen. Hoelang dit duurt verschilt van persoon tot persoon en hangt af van het stadium en de ernst van de contractuur, de voorafgaande behandeling en hoe goed deze heeft gewerkt.

Als de contractuur terugkomt, zal uw arts u advies geven over wat de meest geschikte behandeling is.

Als u in het verleden reeds werd behandeld voor de ziekte van Dupuytren en vermoedt dat de contracturen zouden kunnen terugkomen, dan kunt u dit met uw arts bespreken.
 

Na de behandeling